Azərbaycan Musiqi Alətləri

Qədim Köklər: Azərbaycan musiqi sənətinin tarixi zəngin və çoxəsrlik inkişaf yoluna malikdir. Azərbaycan Mədəniyyət Nazirliyinin məlumatına görə, musiqi haqqında ilk məlumatlar arxeoloji qazıntılar zamanı aşkar edilmiş abidələrdən, o cümlədən Qobustan (e.ə. XVIII-III minilliklər) və Gəmiqaya (e.ə. III-I minilliklər) qayaüstü rəsmlərindən əldə edilmişdir. Orta əsrlərin musiqi həyatı barədə məlumatlar "Kitabi Dədə Qorqud" dastanında, Nizami və Füzulinin əsərlərində öz əksini tapmışdır.

Musiqi Elminin İntibahı: XIII-XV əsrlərdə Yaxın və Orta Şərqin musiqi-nəzəri fikrinin inkişafı Azərbaycanın iki böyük alimi — Səfiəddin Urməvi və Əbdülqadir Marağai adları ilə bağlıdır. Urməvinin "Kitab əl-Ədvar" və "Şərəfiyyə" risalələri Azərbaycanda musiqi elminin əsasını qoymuşdur. O, musiqi elminə "Sistemçilik" məktəbinin yaradıcısı və tabulaturanın banisi kimi daxil olmuşdur.

Muğam — Milli İrs: Azərbaycan milli musiqisinin təməl daşı muğamlardır. Xanəndələr muğam ifa edərkən qüdrətli şairlərin qəzəllərini oxuyurlar. 2003-cü ildə Azərbaycan muğamı UNESCO-nun Bəşəriyyətin Şifahi və Qeyri-maddi Mədəni İrs üzrə Reprezentativ Siyahısına daxil edilmişdir.

Müasir Dövr: XX əsrdə Üzeyir Hacıbəyli tərəfindən Şərqdə ilk operanın ("Leyli və Məcnun") yazılması ilə peşəkar bəstəkarlıq məktəbinin əsası qoyuldu. Qara Qarayev, Fikrət Əmirov, Arif Məlikov kimi bəstəkarlar Azərbaycan musiqisini dünya səviyyəsinə qaldırdılar. 1960-70-ci illərdən etibarən isə milli pop və caz musiqisi ("Caz-muğam" sintezi), eləcə də rok janrı sürətlə inkişaf etməyə başladı.